Citrus: waarom onbehandelde schil relevanter wordt

Binnen de citruscategorie is nabehandeling van de schil met fungiciden zoals imazalil en thiabendazool gangbare praktijk om houdbaarheid te verlengen. In biologische teelt zijn deze middelen niet toegestaan. Uit onderzoek blijkt dat op citrus in de winkel in hoge mate residuen van (meerdere van) deze middelen op de schil worden aangetroffen [1]. Daarnaast wijzen studies op mogelijke gezondheidseffecten, waaronder een potentieel genotoxisch effect [2] [3].

Transparantie via etikettering

Daarom schrijft Europese regelgeving voor dat nabehandeling op het etiket vermeld moet worden. Bij gebruik van imazalil geldt zelfs een expliciete waarschuwing: ‘schil niet geschikt voor consumptie’. Deze verplichting geldt niet voor limoen, grapefruit en pomelo.

Schil als onderdeel van gebruik

Citrusschil, en met name citroenschil, wordt veel gebruikt in de keuken, bijvoorbeeld als zest in gerechten. Schijfjes citrusfruit worden veel gebruikt in dranken. Mandarijnen zijn een populair fruit, dat vaak met de hand wordt gepeld en direct wordt gegeten.

Vraag naar onbehandeld groeit 

De culinaire toepassing van citroenschil vertaalt zich in een groeiende vraag naar onbehandeld fruit. Dit zien we terug in de uitbreiding van het biologisch citroenareaal, onder meer in Spanje.